| |
organizator szkolenia: BMK |
| |
miejsce szkolenia: |
| |
grupa 1: Województwo Dolnośląskie, Wrocław ul. Prosta 36 |
| |
grupa 2: Województwo Dolnośląskie, Wrocław ul. Prosta 36 |
| |
język wykładowy: angielski (tłumaczenie konsekutywne) |
| |
wykładowca: John Page, prezes British Upledger Institute |
| |
aktualne miejsce pracy: : British Upledger Institut. Instruktor z wieloletnim doświadczeniem akredytowany przez British Upledger Institut oraz The Upledger Institute ze Stanów Zjednoczonych. |
Terapia cranio –sacralna jest sposobem pracy, któremu podstawy teoretyczne nadał osteopata W.G. Sutherland (Ojciec Osteopatii Czaszkowej).W latach 20 dziewiętnastego wieku opisał koncepcję, w której to kości czaszki mogły się poruszać. Było to sprzeczne z przekonaniem mówiącym, że czaszka jest jednolitą strukturą nie posiadającą żadnej możliwości ruchu między poszczególnymi kośćmi. Śladami teorii ruchliwości poszczególnych kości czaszki między sobą poszło w późniejszym czasie wielu naukowców, osteopatów, lekarzy i fizjoterapeutów. Próbując opisać
w sposób naukowy założenia terapii i stworzyć teoretyczne modele terapii. Najbardziej znanym i nierozerwalnie kojarzonym z Terapią Cranio-Sacralną jest w obecnym czasie założyciel Instytutu dr John. E. Upledger, który to w latach 70 dwudziestego wieku zaczął podczas zabiegów operacyjnych obserwować ruchy opony twardej rdzenia i mózgu. Obserwacja owych tajemniczych i niewytłumaczalnych ruchów skłoniła do poszukiwań podobnych opisów i odpowiedzi na nurtujące pytania: Co to za ruch? Gdzie źródła obserwowanego ruchu? Odpowiedzi J. E. Upledger znalazł w pracach teoretycznych W. G. Sutherlenda. J. E. Upledger w latach 70 i 80 zapoczątkował badania naukowe w gronie specjalistów biomechaniki, fizjologii, medycyny, psychologii, anatomii. Badania potwierdziły założenia teoretyczne wykazując istnienie rytmu cranio-sacralnego i ruchomości szwów czaszki. Stanowią one obecnie podstawy teoretyczne Terapii Cranio-Sacralnej nauczanej w szkołach osteopatii i poza nimi.
Techniki Terapii Cranio-Sacralnej, wyróżniają się na tle innych stosowanych, ze względu na: - Zastosowanie minimalnych wartości przyłożenia, siły,- Diagnozę i terapię rytmu cranio-sacralnego i jego parametrów - amplituda, wypełnienie, jakość,- Zaburzenia kości czaszki względem siebie - ograniczenia ruchomości międzykostnej (zablokowanie),- Zaburzenia kości i jej ułożenie – zgięcie, wyprost, skłon boczny, rotacja,- Odniesienie do powięzi ogólnie i miejscowo – ciąg, kierunek, siła,- Pogłębianie umiejętności czucia głębokiego tzw. „fokusowania”, „centrowania” terapeuty,,,- Uwzględnienie pracy psychologicznej ułatwiającej odnalezienie i uwolnienie napięć określonego obszaru ciała,- Pogłębienie dialogu „Pacjent – Terapeuta” o aspekt dialogu terapeutycznego.
Terapia Cranio-Sacralna jest jednym z wielu narzędzi (metod) diagnostyczno-terapeutycznych, przeznaczonych do pogłębienia wiedzy w temacie przyczyn, źródeł, możliwych mechanizmów zaburzeń w naszym organizmie oraz ich powstawania i rozprzestrzeniania. Odświeża wiedzę anatomiczną. Pozwala poszerzyć wiedzę i umiejętności w zakresie możliwości zaangażowania, wspierania, wewnętrznych sił samonaprawczych w organizmie. Przyspiesza i wspiera procesy naprawcze, pacjent czuje się lepiej i zdrowieje. Uwydatnia też jak małe, przeoczone dotychczas zaburzenia są istotne ze względu na proces dochodzenia do równowagi i poprawy stanu miejscowego i ogólnego „Naszego Pacjenta”. Terapia Cranio-Sacralna pozwala wzbogacić pracę z energią wkładaną w manipulacje stawowe oraz w terapię na tkankach miękkich. Wzbogaca warsztat pracy Terapeuty.
|
Czy cesarskie cięcie może mieć związek z dysleksją? Czy noszenie aparatu ortodontycznego może być przyczyną skoliozy? Wg twórców terapii czaszkowo-krzyzowej tak...
Terapia czaszkowo-krzyżowa jest delikatną i nieinwazyjną formą terapii manualnej, która poprawia naturalne mechanizmy autoregulacyjne ustroju. Podstawy teoretyczne oparte są na jednym z nowszych odkryć z zakresu fizjologii człowieka - układzie kranio-sakralnym. Opisywany jest on zazwyczaj jako półzamknięty system hydrauliczny, ograniczony układem opon mózgowo-rdzeniowych. Podstawową funkcją systemu jest utrzymywanie optymalnej homeostazy w wewnątrzustrojowej gospodarce płynem mózgowo-rdzeniowym. Trwająca nieprzerwanie produkcja i absorpcja płynu mózgowo-rdzeniowego prowadzą do cyklicznych zmian jego ciśnienia, które zgodnie z podstawowymi zasadami kinetyki cieczy, przekładają się na wzrosty i spadki ciśnienia wywieranego na ściany układu kranio-sakralnego. Upośledzenie mechanizmów autoregulacji może prowadzić do zaburzeń funkcji organizmu, zwłaszcza w zakresie kontrolowanym przez ośrodki zlokalizowane w ośrodkowym układzie nerwowym.
Przeprowadzone w latach 70-tych XX wieku przez College of Osteopathie Medicine (Michigan State Univeristy) badania potwierdziły wysuwaną kilkadziesiąt lat wcześniej teorię, że kości czaszki zachowują pewna ruchomość także u osób dorosłych, a więc teoretycznie z w pełni wykształconymi szwami czaszkowymi. Odkrycie to było podstawą wykształcenia modelu kranio-sakralnego - tzw. "pressurestat model". Jednym z członków zespołu prowadzącego badania był dr John E. Upledger. Podstawową różnicą terapii kranio-sakralnej Instytutu Upledgera w stosunku do innych metod terapii kranialnej jest rola, jaką odgrywa opona twarda w procesie diagnostyki i terapii. |
| |
pressurestat model |
|
- zbiornik - utworzony przez nieprzepuszczalną dla wody i nieelastyczną oponę twardą, wyścielającą jamę czaszki, przechodząca do kanału rdzenia kręgowego, umocowaną w sposób sztywny w okolicy kości krzyżowej |
- ciecz - płyn mózgowo-rdzeniowy produkowany przez sploty naczyniówkowe |
- system pomp - sploty naczyniówkowe zlokalizowane w komorach mózgu |
- system regulacyjny - receptory nerwowe szwu strzałkowego |
- odpływ - resorpcja płynu mózgowo-rdzeniowego przez kosmki arachnoidalne |
| |
Wg twórców teorii powodem upośledzenia systemu czaszkowo-krzyżowego mogą być zarówno urazy fizyczne, psychiczne, jak i okołoporodowe, do których został zaliczony także poród poprzez cięcie cesarskie (brak łagodnego przejścia ze środowiska macicy do świata zewnętrznego przez kanał rodny - "otwarcie" macicy jest porównywane do gwałtownej dekompresji przenoszonej na struktury czaszki, a pośrednio na cały układ czaszkowo-krzyżowy). |
| |
Terapia czaszkowo-krzyżowa dzieli się na 3 etapy: |
| |
1. rozluźnianie struktur odpowiadających za rozchodzenie się napięć (elementy tkanki łącznej, struktury tworzące układ kostno-stawowy) |
2. rozluźnianie struktur twarzoczaszki |
3. praca z emocjami |
| |
Dzięki temu, że terapeuta używa minimalnych sił przyłożenia (kilka do kilkunastu gramów) terapia jest zupełnie bezpieczna, zarówno na etapie leczenia podstawowego, jak i w działaniach podtrzymujących uzyskany efekt. |
| |
Wskazania do stosowania terapii czaszkowo-krzyzowej: |
| |
- bóle i zawroty głowy (także migreny) |
- zaburzenia funkcji narządu wzroku i słuchu |
- schorzenia otolaryngologiczne (uszy, zatoki) |
- dysfunkcje narządu żucia (staw skroniowo-żuchwowy) |
- zespoły korzeniowe i przeciążeniowe kręgosłupa |
- wady postawy |
- urazy powstałe wskutek działania sił zewnętrznych - np. komunikacyjne |
- stany pobudzenia nerwowego |
- autyzm, dysleksja |
- przewlekła ekspozycja na stres |
- zaburzenia nerwicowo-lękowe |
- epizody depresyjnet |
- zaburzenia osobowości |
| |
